Ιωάννης Β. Βέλλης

"ATLAS AND THE HESPERIDES'"1922-1925, John Singer Sargent - (1856-1925)

"Γράφω πάλι, παγιδευμένος/ σε μια θάλασσα, ένα ουρανό/ και κάποιες αγάπες/ όσες ταξιδεύουν στη σκέψη μου/ πότε λάγνες, πότε επιπόλαιες/ μα πάντα λατρεμένες/ κάτω από ένα ναό, αρχαίων/ φεγγίζουν στα μάρμαρα/ οι αναμνήσεις μιας εποχής/ όταν τρέχαμε, για αγγίγματα ευτυχίας/ με ένα όνειρο, που ξεπερνούσε τη νύχτα/ και τη ζωή μας/ παγιδευμένο, σε μια αναζήτηση/ φωτιά στις κοινότητες/ όσες αναπαύονταν ή αγαλίαζαν/ χωρίς ανάγκες ή ενοχές/ παγιδευμένος κι εγώ/ γυρίζω, εκεί που άρχιζα να ζω/ να αισθάνομαι, να πονώ/ και να δικάζω τις πράξεις μου/ βαθιές ματιές, με ταξιδεύουν/ και με γυρεύουν/ στα απόνερα μιας ζωής/ όπου βλάσφημα έζησε/ κινούμενη από σκέψεις, όσες δόθηκαν στις Ερινύες/ και κάηκαν στις συνειδήσεις/ όπως μας χάρισαν, ελπίδα/ Ελλάδα, πόσο μας ανήκεις;/ και πόσο χάνεσαι/ μακριά από τα παιδιά σου/ στα πέλαγα/ και τα βουνά, τα ηλιοκαμένα/ ήλιος οιονός, μας καλεί πάλι/ κάτω από γαλάζιο ουρανό/ όπου άνθρωποι, φτωχοί και πλούσιοι/ επιμένουν/ να μοιράζουν τα λάθη τους/ όπως την πρώτη μέρα/ ή να δωρίζουν στη λήθη/ μια σιωπή, σαν άγια αμαρτία/ σαν συγχώρεση περιμένει/ πριν φύγει μακριά/ μοναστικά, σε μια πολιτεία/ σε μια ιστορία/ που δεν δίνει άφεση/ σε χρόνια και εποχές/ δακρύζω στην εικόνα της/ μοιράζομαι το πάθος/ κάτω από το λιώσιμο ενός κεριού/ όσο φρόντισαν άλλοι/ να καεί ευλαβικά/ για μια σωτηρία, για μια ανάσταση νεκρών/ σε μια κοινωνία/ που ειρήνη, ευλογία, ευτυχία/ την κάνουν μία/ και οι άνθρωποι φέρονται φιλόξενα/ όπως μεγάλωσαν/ με ένα Δία ή ένα Ναζωραίο/ σαν λάτρεψαν τις στιγμές τους." Γιάννης Βέλλης