"Έτσι έτρεχε/ η ώρα/ στο περίμενε, των συνειδήσεων/ που ξεπουλούσαν/ οτιδήποτε γυάλιζε/ για λίγα κουπόνια, ευτυχίας/ ανάξια/ να γεμίσουν το κενό.../ πάντοτε το κενό/ έμενε άδειο/ από συνειδήσεις/ που κενά φέρνονταν/ σέρνονταν/ και σε λάθη, φθείρονταν/ ή μοιράζονταν/ ελπίζοντας/ πάντα, ελπίζοντας/ για λίγη αγάπη/ λίγη κατανόηση/ ουσίας.../ από αυτούς που επίμονα/ αντιστέκονταν/ και θησαύριζαν/ με λίγο καθαρό ουρανό/ λίγο πράσινο/ σε ένα τρίγωνο/ πλατείας/ με ανθρωπιά/ που σε ένα νεύμα/ έρχονταν/ και σαν παιδί, γελούσε.../ ενώ δίπλα του, σκορπίζονταν/ οι λάσπες/ οτιδήποτε/ μπορούσε να πουληθεί/ σε πλούσιο/ μα άδειο ορίζοντα/ από βολεμένους μεταφορείς/ μιας άχρηστης ευκαιρίας..."
Γιάννης Βέλλης
http://www.youtube.com/watch?v=F-E_EssvPuk&feature=related
Ιωάννης Βέλλης
Το σχόλιο σας