Ιωάννης Β. Βέλλης

Φωτό: http://www.newsbeast.gr

"Μικρά τα βήματα/ μέχρι τη θάλασσα/ αγωνία, ενοχή/ κι εκείνη/ σαν αγάπη, περιμένει/ ένα φως/ δικό μου, δικό σου/ από εκείνους/ που ζητάνε/ λιμάνια.../ μια ιδέα/ παλιά, ξεσκουριάζει/ επανέρχεται/ αγχωμένη, επικίνδυνη/ σαν εικόνα μου/ θλιμμένη/ σβησμένη πια/ στα κύματα.../ νάτη/ τώρα στοιχειώνει/ τόση αγάπη/ παντού χαμένη/ πανικοβλήθηκα/ με τη ζωή/ διχάστηκα/ στις εξελίξεις/ είναι και η Πρέβεζα/ που σε σκοτώνει/ αν δεν τη γνωρίσεις/ γρήγορα, ερωτικά.../ με λίγους στίχους/ στολίζω τη μέρα μου/ και εκείνη/ πάντα η ίδια Πολυδούρη/ σε κάθε στάση/ σε κάθε αλλαγή/ με αδειάζει/ στην πρώτη τράτα/ στο πρώτο κύμα/ στο πρώτο σκέπασμα/ με σύννεφα ή ιστορίες.../ αναμνήσεις μιας πόλης/ μιας ζωής/ μιας ουσίας/ που κυνηγάει και σήμερα/ ένα Αντώνιο, μια Κλεοπάτρα/ κάθε αγάπη/ που ανέμελα γυρίζει.../ ήταν μεγάλο το ταξίδι/ και έτρεχε, γρήγορα/ παθιασμένα/ μια γλυκιά μελαγχολία/ σκιά μου/ πάλι κάθομαι/ λες σκέφτομαι/ τι κάνω/ πως θα με ξεχάσει/ αυτός ο χρόνος.../ δεν έχει τέλος/ πέρα από κάποιο δικό μου/ γράφουν ημερολόγιο/ οι Ερινύες/ τι κρίμα/ μια αυγή/ φέρνει άλλη/ και στον επίλογο/ δεν μ' έχει μέσα.../ και αυτή η επιλογή/ ατύχημα/ ίσως κατάρα/ που έφτανε από τη γέννα/ να γράφω στίχους/ να μοιράζομαι/ να εξεγείρομαι/ στο πρώτο άγγιγμα/ ενός ανέμου/ μιας συγκυρίας/ που με καλεί.../ Νικόπολη/ με νίκησες και μένα/ αγωνία/ με έκλεισες στην αγκαλιά σου/ ακόμα μια καταγραφή/ μεσ' τα συμβάντα/ ο φωτογράφος/ με περιτριγυρίζει/ ψάχνοντας/ για κάποια ρυτίδα/ νέος, αφελής και ξένος/ δεν έκλεισε, ούτε σαράντα.."

Γιάννης Βέλλης

http://www.youtube.com/watch?v=_SaaOkBHIdM